साई-द गाइडिंग स्पिरिट – हेमाडपंत-२

Forums Sai – The Guiding Spirit साई-द गाइडिंग स्पिरिट – हेमाडपंत-२

This topic contains 84 replies, has 21 voices, and was last updated by  Samirsinh Dattopadhye 4 years, 1 month ago.

Viewing 15 posts - 1 through 15 (of 84 total)
  • Author
    Posts
  • #7419

    हेमाडपंतांविषयी आपल्याला काही महत्त्वाच्या गोष्टी लक्षात घ्याव्या लागतात.
    (१) हेमाडपंत ‘रेसिडेंट मॅजिस्ट्रेट’ म्हणून काम करत होते; म्हणजेच ते ‘उच्चपदस्थ’ होते.

    (२) हेमाडपंत साईनाथांकडे जाण्याचे श्रेय काकासाहेब दीक्षित व नानासाहेब चांदोरकर यांना देतात. (संदर्भ अ.२/ओ. १०१)
    (३) हेमाडपंतांच्या मनाची स्थिती साईनाथाकडे येण्याच्या वेळेस कशी होती? तर अतिशय उद्विग्न.

    इथून हेमाडपंतांची गोष्ट चालू होते. काकासाहेब दिक्षित हेमाडपंतांना भेटतात, साईबाबांचा महिमा सांगतात व त्यांना साईनाथांकडे येण्याचा आग्रह करतात आणि हेमाडपंत शिरडीस जाण्याचे निश्‍चित ठरवतात. शिरडीला जायचं ठरतं, पण अचानक एक गोष्ट घडते, मनामध्ये विकल्प येतो. हेमाडपंतांच्या मित्राचा मुलगा अचानक निवर्ततो. हेमाडपंत मुद्दाम मुलाविषयी थोडक्यात लिहितात.
    (१) त्यांच्या मित्राचा मुलगा एकुलता एक आहे.
    (२) शरीराने सुदृढ आहे.
    (३) गुणवंत आहे.
    (४) तो शुद्ध हवेच्या ठिकाणी (लोणावळ्यात) असताना ज्वराक्रांत झाला.
    (५) सगळे मानवी उपाय केले जातात.
    म्हणजेच मुलात किंवा भोवतालच्या परिस्थितीतही दोष काढण्यासारखे काहीही नसतानाही मुलाचा मृत्यू होतो आणि म्हणूनच हेमाडपंत शब्द वापरतात – ‘प्रारब्धकर्मप्राबल्यता’. (संदर्भ अ. २/ओ. १०९)
    म्हणजेच अनेक उपाय केले जातात, देव-देवतांना नवस केले जातात. त्या मित्राच्या गुरुंनाही मुलाच्या जवळ आणून बसवलं जातं. तरीही मुलाचा मृत्यू होतो आणि मग उद्विग्न मनःस्थितीतील हेमाडपंतांसमोर प्रश्न उभा राहतो की गुरुची हीच उपयुक्तता का? कर्मामध्ये, नशीबामध्ये माझ्या जे आहे, ते होणारच असेल तर गुरुची आवश्यकता काय? एक मोठा विकल्प येतो.

    हेमाडपंत पुढे म्हणतात की यामुळे शिरडीला जाण्याच्या माझ्या निश्‍चयात मोडता पडला. या मनःस्थितीत गुरुविषयी लिहिताना हेमाडपंत म्हणतात –
    (१) हाच ना लाभ गुरुचे संगती! (मित्राच्या मुलाचा मृत्यू)
    (२) गुरु काय करिती कर्मासी – (प्रारब्धकर्मप्राबल्यता)
    (३) नशिबात असेल तेच घडणार असेल तर गुरुवीण काय अडणार आहे?
    (४) गुरुच्या पाठीमागे जाऊन उगीचच आपला सुखातील जीव दुःखात का पाडा?
    (५) यदृच्छेने जे जे घडणार असेल, ते ते सुख वा दुःख भोगू – गुरुच्या कडे जाऊन काय होणार आहे?
    अशाही स्थितीत हेमाडपंत स्पष्ट करतात –
    जयाचे जैसे अर्जित| नको म्हणता चालून येत|
    होणारापुढे काहीही न चालत| नेले मज खेचीत शिरडीसी॥
    (संदर्भ अ. २/ओ. ११४)
    ‘सांगू एकदा सांगू दोनदा’ या नियमाने साईनाथांच्या इच्छेने हेमाडपंतांना काकासाहेब दीक्षितांच्या कडून निरोप येतो. मार्ग दाखवला जातो; पण स्वतःच्या कृतीने – विकल्पाने हेमाडपंत शिरडीस जाण्याचे टाळतात. पण कृपाळू ‘दयाघन’ साईनाथ पुन्हा एकदा वेगळा प्रसंग घडवून आणतात; आता साईनाथांच्या लीलेने नानासाहेब चांदोरकरांकडून हेमाडपंतांना मार्ग दाखवला जातो, पण कसा? तर चांदोरकर दादर स्टेशनवर बसले असताना त्यांना त्या ‘बुद्धिस्फुरणदात्या’ साईनाथांकडून अशी प्रेरणा होते की की वसईला जायला अवकाश आहे; मध्ये एक तासाचा अवधी आहे. तर हा एक तास एका कामास लावूया.
    (लावू की कामास एकादिया – संदर्भ अ.२/ओ.११६)

    अशी साईनाथांची स्फूर्ती होताच दादर स्टेशनवर एक गाडी येते; केवळ वांद्र्याकरिता आणि मग नानासाहेब त्या गाडीत बसून वांद्र्यास येतात व मग नानासाहेब हेमाडपंतांकरता निरोप पाठवतात. म्हणजेच काय
    (१) नानासाहेबांच्या मनात ‘काम’ कुठलं करायचं आहे हे स्पष्ट आहे.
    (२) नानासाहेबांकडे हेमाडपंतांना निरोप पाठवण्याची व्यवस्था आहे.
    (३) साईनाथांच्या लीलेने, जिथे निरोप पाठवला जातो, तेथे हेमाडपंत आहेत.
    (४) त्यावेळेस हेमाडपंता नानासाहेबांना त्वरित भेटायला येण्याच्या स्थितीत आहेत – जर उशीर झाला असता तर नानासाहेब भेटू शकले नसते.

    म्हणजेच सद्गुरुमाऊली कशाप्रकारे घटना घडवून आणू शकते, ह्याचं हे मूर्तिमंत उदाहरण आहे.
    इथे हेमाडपंत अजून साईनाथांचे भक्त झालेले नाहीत; साईनाथांना भेटलेलेही नाहीत, फक्त काकासाहेब दीक्षितांकडून साईनाथांची महती कळली आहे व नानासाहेब चांदोरकरांनी कशासाठी बोलावून घेतलं आहे याचीही कल्पना नाही; म्हणजेच सद्गुरु भक्तांचे पूर्वजन्म जाणून अशी रचना करतात, प्रसंग घडवून आणतात, अशी परिस्थिती निर्माण करतात की त्याला सद्गुरुकडे जाण्याची ‘सुसंधी’ प्राप्त होते; पण निर्णय त्या त्या भक्तालाच करावा लागतो. प्रथम संधी होती, तेव्हा हेमाडपंतांकडून ती नाकारली गेली.

    म्हणून साईनाथांनी दुसरी संधी देताना ‘प्रांताधिकारी’ असलेल्या नानासाहेबांकडून हेमाडपंतांस शिरडीच्या कथा ऐकवल्या. हेमाडपंतांनीही मोकळ्या मनाने, प्रांजळपणे नानासाहेबांची आतूरता बघून अत्यंत शरमेने मनाची झालेली चंचलता नानासाहेबांना निवेदन केली. साईनाथांच्या स्फूर्तीने नानासाहेबांनी अत्यंत तळमळीने, प्रेमाने हेमाडपंतांच्या सर्व शंकांचे निरसन करून, हेमाडपंतांकडून ‘तत्काळ निघतो’ असे वचन घेतले. एवढेच नाही, तर असे वचन घेऊनच नानासाहेबांनी तेथून प्रयाण केले. (संदर्भ अ.२/ओ.१२२) हीच ती साईनाथांची लीला.

     

    #7425

    Sandeep Mahajan
    Participant

    Sai the guiding spirit-use of going to Guru

    Hari Om

    Very apt topic to start the discussions. We are all in this journey of Panchasheel due to Hemadpant’s Saicharita. Buddhisfurandata was indeed Sai Baba Himself but for Hemadpant’s prayas we would not have witnessed the exemplary bhaktas and their charita. Bapu has taken us on this fabulous and never ending journey but the coaches of this train are the 52 chapters of the Saicharita.

    No wonder that Hemadpant’s series of anugraha’s start with his experience in the train. This was captured beautifully in your first post on Hemadpant and now being taken forward.

    Many a times we too think what Hemadpant had thought initially ….if everything is pre destinied as per our Karma and Prarabdha then what is the use of going to Guru and choosing the right path. But then Hemadpant himself answers-

    जैसे जयाचे अर्जित | नको म्हणता चालूनि येत |
    होणारापुढे काहीही न चालत | नेले मज खेचीत शिर्डीत |

     

     

    Parampujya Bapu

    has said in many a gatherings that we all were in Shirdi previously at some time or other. Hence we are connected even now but how strong do we maintain the connectivity depends on the choice we make. We see examples like Chand Patil who get Baba’s grace but are not seen subsequently. And on other hand we have uttam bhaktas like Hemadpant who come and then choose Baba as the Director of their lives.

    There are many such examples in and around us as well. Based on out Prarabdha and Arjit Karma we get pulled by Bapu but then there starts where we have to put in efforts. It might be as small as the sticks been put by the Gopas to support Lord Krishna but nonetheless the effort was 108% from the Gopas’ side. Or the efforts of the squirrels done for making the bridge towards Lanka. A few grains of sand which could stick to the little body of the squirrel later on shaken at the project site but were as valuable and important as the huge stones put in by the Vanars and Reechs.

    Bapu instills the same confidence in us. He said ” Just start from where ever you are.” Many of us who are or rater all of us who are reading Dada’s post have already crossed that stage of Hemadpant when he was sitting in the train. The very fact that we are reading this post means that the स्फुरण has already happened…. journey has already started…. Bapu has already pulled the string and as a fledgling we are already under His wings.

    What next then?

    <p>Bapu has charted the itinerary for us which takes us to Ram Rajya and ultimately to Manidwip. The Hemadpant’s start of journey which you have posted is exactly where we are… Its the stage where the Vigat starts his journey towards becoming Sugati. And how reassuring is the fact that Vigat starts or joins the journey midway and yet reaches the destination. What can be a better example of His Achintyadani-ness and Akarankarunya. Like a loving father who takes care of his weakest of weak child He is there to hand-hold, pull-push and see to it that we progress.

    Through His various Algorithms He is giving us the advantage of covering up the huge backlog we have to cover up. As Bapu said yesterday (30th January)-

    Quote
    विश्वास + गरज = सामर्थ्य
    हा अनिरुद्धगति अल्गोरिदम आहे

    Unquote

    Till the time this algorithm does not set in our life the journey will never begin. What happened years before when Hemadpant started his journey towards Shirdi (Shir +Dhi) can be understood with Bapu’s pravachan of 30th January very easily. And this understanding through Panchasheel is the one which gets this Aniruddhagati Algorithm well entrenched in our life.

    Bon Aniruddha Voyage…..

    Sandeepsinh Mahajan
    Muscat

    #7427

    Anjana Mahajan
    Participant

    Hariom,
    Ambadnya to Shreesaisatcharit creator, Shree Govind Raghunath Dabholkar “Hemadpant” , who gave us this “Aporusheya Grantha “,which in guidance of our Sadguru Param pujya Shree Aniruddha Bapu by conducting Panchsheel exams ,we are able to read ,try to understand the Bhakti and devotion of bhaktas ,how they got Saibaba’s grace and love ,and how they walked successfully on the road of devyan panth along with doing their purushartha.

    Ambadnya to Samirdada for continuing the forum with Hemadpant as there is so much to learn from him. It is Saibaba’s Akaran Karunya to pull a Bhakta to Him.This we see in the case of Hemadpant.How a simple man can become a creator of Saisatcharit ,is surely a perfect example of Sadguru’s grace .How a Sadguru brings out the best in his Bhakta ..as Sadguru is Trikaldarshi and Antaryami. As we see in the case of Hemadpant ,how many doubts he had when he had come to Baba,but as he had taken one step to come to Baba for His darshana ,on request of Nanasaheb Chandorkar,he was already in Baba’s care.As it was all planned by Saibaba to fill His bhakta’s life with happiness on the path of Devyan panth along with doing purushartha.As soon as Baba gave this surname Hemadpant to Mr Dabholkar,his string of life was in Baba’s hands .Hemadpant became fully surrendered at baba’s lotus feet forever.his whole life was devoted to baba and in return Baba blessed him ,did Anugraha (grace) on him,and made his whole life beautiful by making him write this treasure ‘Shreesaisatcharit.’
    Hemadpant came to Saibaba,takes His darshan and gets Baba’s charan sparsha and in 8-9years only reaches to the highest level of his Bhakti by getting inspiration from the gunsankirtan done by Nanasaheb Chandorkar ,Kakasaheb Dikshit. All his doubts vanish after coming to Saibaba ,here we see the importance of gunsankirtan,someone ,who takes us to Sadguru.
    In the Adhiveshan of 2011samirdada spoke about how we should do Bhakti by giving many examples of bhaktas in Saisatcharit.and gunsankirtan’s importance…he also referred the editorial of Sadguru Aniruddha Bapu in Pratyaksh regarding Kiratrudra and Shivgangagauri…of10 November,Bapu had told that without the grace of Parmatma nothing can happen.,Namsamran,Padsamvahan,Sharanagati is important but Gunsankirtan is the easiest path in bhaktimarg,which Sadguru has opened for all.Bapu told that even a superior Bhakta like Veda also needed gunsankirtan,here Dhaumya rishi was sent to him by God.Ved remains surrendered at his sadguru’s feet and remained happy,same way we have to be connected to our Sadguru.Hemadpant got Baba’s grace and remained stable to Baba’s lotus feet.His Grantha Saisatcharit is Saibaba’s gunsankirtan.Hemadpant says…
    “.Pahata Babanche nayanakade aapapna visar pade,Aantuni yeti je premache ubhde,vrutti bude rasrangi” ovi 81ch1.In mangalacharan Hemadpant sings glory of Saibaba by saying…”Ha Saich gajajan ganapati,ha Saich gheuni parshu hati,karoni vighnavichhati ,nij vyutpati karu ka”..
    “‘He Sainath swaprakash ,Amha Tumhich ganadhish,Savitrish kinva Ramesh,athava Umesh Tumhich,Tumhich amhate
    Sadguru,Tumhich bhavnadiche taru,amhi Bhakta tyantil utaru,pail paru davije “.
    Hemadpant writes further about Sadguru mahima. “Karu jata Tujhe stavan vedshrutihi dariti maun ,tethe majhe kon guan,Tuj akalan karaya ”
    In one pravachan Sadguru Param puja Bapu told in Mahishasurmardini aarti …ude ..ude ….ude…meaning ;O mother in my life You always be there,we always remember You,same way in our heart we should always remember our Sadguru as He is the one who transforms darkness into light,,He is the one who has Akaran Karunya ,Labhevin preetii,…Bapu told in one pravachan by quoting Saint Dyaneshwar’s verses…”labhevin preeti Tujhiyaname majhe preeti ” Soyarabai wrote” …Awgaha rang ek jhala range rangala Shreerang.”
    Same way in every deed of Hemadpant we see he made Saibaba’s wish his wish…in his writing we see Saibaba’s rang ,colour only.this is the grace of Sadguru which Hemadpant got in his life and even after his life in his future generation.there is so much to learn from Hemadpant regarding how to do Bhakti and get Baba’s love and grace…now our Sadguru Bapu is gracing His bhaktas by putting them on the path of Bhakti with doing seva and purushartha and taking us from darkness to light….by all the simplest way to be learnt by common people like us,as by giving Algorithams like “all is well dad …all is well,we are well,becoming weller and becoming the wellest ‘

    Ek vishhaws asava purta karta harta guru aisa ,mi Tula kadhich tanknar nahi…We love our Sadguru Bapu and are Ambadnya at Bapu’s lotus feet forever…”Bapu bhetala jaya kshani man he jahale unmani ,majha Aniruddha premala Tyala majhe ya kalwala…..
    Ambadnya
    Anjanaveera Mahajan
    Muscat

    #7429

    ketaki. Kulkarni
    Participant

    Sai the guiding spirit – unconditional love of Baba

    Hariom,
    Amabadnya Dada for starting a discussion on such a wonderful topic.
    Just trying to put my thoughts here.
    Sandeepsinh, Anjanaveera ambadnya for sharing your thoughts.

    Hemadpant one of the best bhakta of Baba. Today we read the Saisaccharitra which is written by him.
    The only thing reflects from this is the Akaran karunya, unconditional love of Baba. Had Baba not been so loving, today we wouldn’t have come across this holy Apaureshaya granhta. The person who was not even ready to visit Shirdi and take Baba’s darshan, have written this Saisacharitra. How else could be the pure love!
    Also Hemadpant was a very honest and a shraddhavan person.

    Vikalpa.. the greatest hurdle in our life. Greatest obstacle in our bhakti marg. We see in this case that Hemadpant saw his close friend’s son die inspite of being healthy and blessed by a guru. This was where a vikalpa was developed in the mind of Hemadpant. He started thinking that if a Guru cannot change our destiny then what is the use of making a guru.
    Due to Baba’s love, Hemadpant was able to vosot Shirdi. We see how arrangements were done by Baba to make Hemadpant come to Shirdi. This is what is my Dad’s love.

    Here in today’s world we see many people who try to divert our mind from the path of bhakti.
    They themselves also don’t want to come nor do they allow others to get along this path. Here is the time for we shraddavans to maintain our faith on our Sadguru and not to let the vikalpa come across our way and take us away from our God, our Bapu.
    एक विश्वास असावा पुरता करता हरता गुरु ऐसा…
    Today our Bapu’s love is flowing in the same way for all his children, and to keep us away from all the evil things He has started teaching us the bestest algorithms.
    The bestest algorithm given to us were the three sentences.. three steps of Trivikram.
    1. माझा बालका मी तुझावर निरंतर प्रेम करत राहते
    २. एक विश्वास असावा पुरता करता हरता गुरु ऐसा
    ३. हे माय बाप गुरु सर्व काही तुझा इच्छेने होवो.

    and the other bestest of all algorithm given to us was last thursday.. ANIRUDDHA ALGORITHM.
    विश्वास + गरज = सामर्थ्य

    Now what else do we need!
    No chance for any vikalpa or durvasana or any durbalata……
    He has come to us in all ways, i.e 99 steps he has already come walking to us. Now its our turn to take one step towards Him.
    Just one thing required. Complete faith in Him, Come what may, then to take care of the rest our Dad, our Bapu is always there for us.

    I am ambadnya Dad to make me a part of your family.. part of this Chandikakul
    I love you my Dad forever.
    Ambadnya.

    Ketakiveera Kulkarni

    Dombivli East Upasna Center.

    #7430

    Anjana Mahajan
    Participant

    Sai the guiding spirit-faith is first step

    Hariom,
    Beautifully expressed thoughts by Sandeepsinh,Harshsinh and Ketakiveera.We are Ambadnya at our Sadguru Aniruddha Bapu’s lotus Feet forever,who is showing us the right path and taking us to the path of devyan panth . We have to follow the words of our Sadguru like Hemadpant did.We have to follow the Aniruddha speed : Faith+Need=Capability ,the Algoritham given by Bapu . Harshsinh has rightly says that faith is first step then everything falls in place,as we see in the case of Hemadpant.

    .I would like to correct the error occurred due to auto correct while typing…please read it as Dhaumya Rishi in my post,by mistake it is written as Dhombi.

    Ambadnya.
    Anjanaveera Mahajan
    Muscat

    #7431

    Aniketsinh Gupte
    Participant

    Sai the guiding spirit-Hemadpant and Sainiwas

    हेमाडपंत….हे नाव जरी ऐकलं कि समोर येते ते म्हणजे साई सत्चरित्र(Shri Saisatcharit), वांद्रे येथील साईनिवास(Sainiwas), बाबांची ती तस्वीर. असे काही चित्र आपोआप डोळ्यांसमोरून पटकन निघून जातात. इथे संदीपसिंह, हर्षसिंह, अंजनावीरा, केतकीवीरा ह्यांनी आधीच इतक्या सुंदररित्या विचार मांडले आहेत कि पुढे काय लिहावे ह्याचाच विचार करावा लागतोय. हर्षसिंह ह्यांनी उपस्थित केलेला ‘का’ हा प्रश्न आपण खरच स्वतःला विचारायला हवा. आपण फक्त पारायण करतो, वाचन करतो पण हा प्रश्न कधीच विचारात नाही. हेमाडपंतच का? त्यांच्या गुणांची यादी आधीच उत्कृष्टपणे मांडलेली आहे म्हणून ती परत इथे टाकत नाही. पण साई सत्चरित्र वाचणाऱ्या कोणत्याही भक्ताला जर हा प्रश्न पडलाच तर त्याचे उत्तर हा ग्रंथच देतो. शिर्डी ला जाण्याचे ठरवणे, मग विकल्प येणे, पुन्हा शिर्डीला जाण्याची संधी येणे ह्यावरून ही त्याचीच लीला हे तर स्पष्ट होतंच, पण ”यदृच्छेने जे जे घडणार असेल, ते ते सुख वा दुःख भोगू – गुरुच्या कडे जाऊन काय होणार आहे?” असा विचार करणारी व्यक्ती अगदी पहिल्याच भेटीत (ज्याने कधी साई ला बघितला देखील नव्हते) एकदम धूळभेट घेतात. अशी क्रिया करणारी व्यक्ती कधी साधारण असू शकते का? पहिलीच भेट आणि तीही सरळ धूळभेट !! कसला हि पुढचा मागचा विचार न करता हि कृती हेमाडपंत करतात. एक involuntary हालचाल. ज्याला विचार करावा लागत नाही. श्वास घेताना आपण विचार करत नाही, इथेहि असाच काहीसं. म्हणजेच हेमाडपंतच्या आयुष्यात, त्यांच्या ‘शैल-धी’ मधून साईने ‘शीर-धी’ मध्ये कधीच प्रवेश केला होता.हाच तो अशी ओळख पटवून घेण्याची पाळी फक्त ह्यांच्यावर होती.….
    आणि ती ओळख पहिल्याच भेटीत झाली. त्यांनी सर्व विचार बाजूला सारून साईला आपलंस केलं. हीच एका उत्तम भक्ताची खूण. अश्या ह्या भक्तास, ज्याने त्यांच्या अथक परिश्रमाने आपल्याला साईंचा हा अफाट खझिना मोकळा केला त्यांना मनापासून वंदन आणि त्रिवार अंबज्ञ.

    #7433

    Aniketsinh Gupte
    Participant

    Sai the guiding spirit-festival of Holi

    हेमाडपंतच्या (Hemadpant) आयुष्यातील अजून एक सुंदर गोष्ट आपल्यासमोर येते आणि ती म्हणजे होळी(Festival of Holi) सणातील बाबांचे दाभोलकर ह्यांच्या मुंबईच्या घरी आगमन. बाबा (Saibaba) स्वप्नात येउन दृष्टांत देतात कि आज तुझ्या घरी येणार आहे. स्वप्न जरी असलं तरी हेमाडपंतसाठी ती म्हणजे सद्गुरु उवाच. सद्गुरु चा शब्द हेच प्रमाण हे समजून चालणारे हेमाडपंत ह्यांच्या मनात कसलीच शंका नसते. माझे बाबा येणार म्हणजे नक्कीच येणार. इतर जन त्यांची समजूत काढण्याचा प्रयत्न हि करतात की कुठे शिर्डी आणि कुठे मुंबई. बाबा शिर्डी(Shirdi) सोडून कुठेच जात नाही मग ते इतके लांब का येतिल. पण हेमाडपंत हे एका वेगळ्या रांगेतले भक्त होते. माझ्या साईने शब्द दिला आहे म्हणजे ते येणारच. आणि शेवटी तसबीर रुपात साई बाबा हेमाडपंतच्या घरी येतात ! खरच अलौकिक अशी हि गोष्ट.
    आपण गोष्ट वाचतो आणि म्हणतो वाह काय नशीबवान आहेत हेमाडपंत. काय त्यांची भक्ती वगेरे वगेरे. पण आपण ह्या गोष्टीचा किती सखोल अभ्यास करतो? सर्वात पहिले म्हणजे स्वप्नात आलेले बाबा हे नुसते स्वप्न नाही तर त्यांनी प्रत्यक्ष आपल्याशी संवाद साधला हा भाव. म्हणजेच काय तर हा सद्गुरु आपल्याशी बोलतो ते फक्त समोर आल्यावरच नाही तर कुठल्याही रुपात आणि कुठेही. आपण नेहमी म्हणतो बापू आमच्याकडे बघतच नाहीत, आमच्याशी बोलतच नाहीत पण आपण किती बोलतो? किती वेळा त्याच्या तसबीर समोर किवां डोळे बंद करून त्याच्याशी संवाद साधतो. सध्या स्वस्तिक्षेम संवाद करताना ही बऱ्याच वेळेस आपलं लक्ष नसतं पण त्याचं लक्ष असलं असलंच पाहिजे ह्याला option नाही. असं का? हेच आपल्याला इथे शिकायला हवे. जेह्वा इतर जन समजूत काढतात कि शिर्डी आणि मुंबई मधला अंतर किती, बाबा कसे येणार तेह्वा हेमाडपंताची एक सुंदर बाजू आपल्यासमोर उलगडून येते. त्या सद्गुरु माउली वरचे प्रेम आणि निष्ठा. बाबांचा शब्द तो. असा कसा वाया जाईल? त्यातही बाबांनी त्या रुपात, चालत्या फिरत्या देहधारी रुपात येउन आपला शब्द पाळावा असा ही अट्टाहास नाही. म्हणजेच हेमाडपंताचे साई वरील प्रेम हे त्या देहाच्या सगुण रूपाच्या हि पलीकडले होते. तसबिरीत बाबा घरी आले ह्याचा आनंदच साजरा केला गेला. बाबा स्वताहून चालत आले नाहीत असा कांगावा केला नाही. आपण बराच वेळेस इतेच ठेच खातो. बापूंनी यायला हवे. आपण इथे जातोय सेवेला, मग बापू आले तर काय मजा येईल न? पण सेवेच्या प्रत्येक ठिकाणी बापू असतोच हे बोलत नाही. बापूंच्या पुढे मागे धावलो तर बापू आपल्याकडे बघतील, पण बापूंना ज्यांना बघायचा आहे त्याची नझर बरोबर तिथे जातेच. हे कित्येक जणांनी अनुभवला आहे. त्याला प्रत्येकाची काळजी आहे. बाप आहे तोः आपला. Our Most Loving Dad !!!
    हाच भाव घेऊन आता नझर वळली आहे येणाऱ्या Kolhapur Medical Camp वर. ज्यांनी बापूंना प्रत्यक्ष पाहिलं देखील नाही त्यांचे बापूंवरिल प्रेम अनुभवण्यास जायचं. Camp सुरु होण्याच्या तीन महिने अगोदर पासून जे कार्यकर्ते अविरतपणे काम करत आहेत त्यांच्या कडून बरंच काही शिकण्यासाठी जायचंय.…
    हरी ॐ

    #7436

    Hemadpant

    Hermadpant

    #7437

    ketaki. Kulkarni
    Participant

    Sai the guiding spirit-say Ambadnya to be thankful

    Hariom,

    हेमाडपंत साईनाथांकडे जाण्याचे श्रेय काकासाहेब दीक्षित व नानासाहेब चांदोरकर यांना देतात. (संदर्भ अ.२/ओ. १०१)

    I would like to share some of my thoughts over here.

    Another important thing to be learnt from Hemadpant. One more reason for Hemadpant being an Uttam bhakta.

    Hemadpant gives credit of meeting Baba to Nanasaheb Chandorkar and Kaka Dikshit.
    After meeting Baba, he didn’t forget his friends who had shown him his Baba. The best example of a real shraddhawan..to be thankful, krutadnya to the people who guide us in a proper way and also to God who is with us at each and every moment of our life.

    Our bapu is so kind that to keep his children always krutadnya he has given us the most beautiful word.. AMBADNYA

    Ambadnya means to express krutadnyata towards our God,Bapu, our Mothi aai, from which we get only the bestest. Also when we say Ambadnya to our fellow people, even those get benefited along with us. Sometimes I really wonder.. how can our Bapu love us so much!! Already he does so many things for us, and in return, when we try to be thankful to him, again we get double profit from it.

    Here I remember the lines…

    तुझ्या उपकारा जगी तोड नाही

    कसा पांग फेडू कसा होऊ उतराई

    Really Bapu we can never be thankful to you in any ways. तुझ्या ऋणातून मुक्त होण्याची इच्छा हि नाहि.

    अनिरुद्धा तुझा मी किती ऋणी झालो, अनिरुद्धा तुझा मी किती ऋणी झालो..

    Really only our Sadguru can love us to this extent. We should also try to follow Hemadpant and be krutadnya with everyone.

    Bapu, always keep us Ambadnya at your lotus feet.

    I love you my dad forever.

    I am Ambadnya.

    Ketakiveera Kulkarni
    Dombivli East Upasna Center.

    #7438

    Harsh Pawar
    Participant

    Sai the guiding spirit-Hemadpant responsibility to write Shri Saisatcharit

    Hari Om ,

    I find it pretty strange that, Hemadpant , whom Baba gave the responsibility to write Shri Saisatcharit took such a late entry .. No !! ……there must be more to it …. I’m pretty sure Baba & Hemadpant go back a long long time ..
    Bapu have made me come up with the below lines .. it’s an imaginary dialogue that must have taken place between Hemadpant and Sainath at the time of “धूळ भेट” … mixed emotions must have scattered in the mind of Hemadpant when he took Darshan of Sainath for the first time .. .. Saimauli must have answered all the queries raised by Hemadpant just by looking at him and not uttering even a single word .. 🙂

    तू बुलाए और मैं ना आऊ
    ना कभी आए ऐसा दिन कोई
    तू बस मुझे याद कर लेना
    और मैं दौड़ा चला आऊ मेरे साई !

    ज़िद्दी हू पर मुझे प्यार हे तुझसे
    मीठीसी एक तक्रार हे तुझसे
    क्यों लगाई देर तूने बुलाने मुझे
    ऐसी कौनसी हुई थी भूल यूँ मुझसे ?

    कई मौके दिए हे तूने मुझको
    हमेशा एक आखरी मौका और देना
    जब कभी डूबने लगे मेरी कश्ती
    तू बस उसको पार लगा देना !

    दोस्त हे हम पूराने
    था अटल अपना मिलना
    मैं रेह भी लू कभी तेरे बगैर
    पर साई तू मेरे बिना कैसे रेह लेता 🙂

    Shri Ram,

    I’m Ambadnya ,

    Harshsinh Pawar (Dindoshi Upasana Kendra)

    #7439

    Sai the guiding spirit-Abhang of Adyapipa

    हरी ओम

    आपण आद्यपिपाचे(Adyapipa) एक अभंग ऐकतो बापूला माझ्या प्रेमाची तहान… बापूला माझ्या भक्तीचिच भूक. यामध्येच एक सुंदर असे कडवे आहे खरे तर आपण विचार करू तितके त्याचे अर्थ निघत जातील. ज्या वेळेस दादांची हि post वाचली या forum मध्ये तर सुरवातीला हा अभंग आठवला तसेच हे कडव देखील,
    झोपलो होतो ढोंग करुनी,
    बहिरा हि झालो होतो बोळे घालूनी,
    कवाडी बंद होती चारी बाजूला,
    तरी कसा बापू माझा येतची राहिला ।।२।।
    खरेच आहे आपल्याला ज्यावेळेस बापू बद्दल कोन्ही सांगत होते त्यावेळेस आपली हि स्तिथी अशीच होती. जर आपला मित्र सांगत असेल तर नाना कारणे देऊन त्याला तो विषय टाळण्यास सांगत होतो. नाही तर त्याला सरळ सांगत असू कि जर बापूंच्या बद्दल सांगत अशील तर मी काही भेटणार नाही. जरी भेटलो मग तो सांगत असेल तर ऐकून घेत असे खोटे भाव आपल्या चेहऱ्यावर आणत असू. अश्याप्रकारे आपण सगळे मार्ग आपल्या मित्राचे बंद करत असतो आणी त्याला टाळायचे देखील प्रयत्न करत असायचो. मग आपण हरतो आणि सरते शेवटी एक चेहऱ्यावर एक आनंद देखील असतो जिंकलेला कसा ? हा प्रश्न नक्कीच आपल्या पडला असेल. इथे आपण हरतो म्हणजे आपला अहंकार हरतो आणि बापूंनी आपल्याला शेवटी खेचून घेतलेले असते. इथे तर आपलाच विजय होतो बापूंनी आपल्याला कोणत्या न कोणत्यातरी मार्गे आपल्याला खेचले म्हणून. कितीही आपण टाळण्याचा प्रयत्न करत असू तरी बापू आपल्याला कधीही टाकणार नाहीच कारण बापूंचे तर वचन “मी तुला कधीच टाकणार नाही “.
    दादांनी देखील हेच सांगितले आहे हेमाडपंताच्या मनातील स्तिथी काय होती. तरी देखील बाबा त्यांना त्यांच्याकडे ओढून घेतलेच ना. हेमाडपंत देखील सांगतात ना कि बाबांनी त्यांना त्यांच्या पाशी खेचून घेतले
    जयाचे जैसे अर्जित| नको म्हणता चालून येत|
    होणारापुढे काहीही न चालत| नेले मज खेचीत शिरडीसी॥
    (संदर्भ अ. २/ओ. ११४)

    हेमाडपंत ज्यावेळेस शिरडीत पोहचले आणि साठ्यांच्या वाड्यात राहण्यास उतरले स्वतः सांगतात कि, टांग्यातून उतरल्यावर मनामध्ये दर्शनाची उत्सुकता वाढली होती कधी एकदा जाऊन बाबांचे चरणावर डोके ठेवेन अशी त्यांच्या मनात आनंद लहरी उसळत होत्या
    तांग्यातुनि उतरल्यावरी । दर्शनौत्सुक्य दाटले अंतरी ।
    कधी चरण वंदिन शिरी । आनंद-लहरी उसळल्या ।।
    (संदर्भ अ. २/ओ. १३३)
    पुढे त्यांना बाबांचे परम भक्त तात्यासाहेब नूलकर (Tatyasaheb Noolkar) मशिदीतून (Masjid)नुकतेच येतात आणि सांगतात लवकर दर्शन घ्या सर्व मंडळीसोबत बाबा वाड्याच्या कोप्र्यापाशी आले आहेत आधी धुळभेट (हातपाय धुवून तयारीने देवदर्शन करण्यापूर्वी प्रथम दुरुनच – रस्त्यातूनच देवाचे दर्शन घेणे ; देवाला केलेला नमस्कार.) घ्या . बाबा लेंडीस निघाल्यानंतर मग तुम्ही स्नान करून घ्या. बाबा माघारी परत येतील मशिदी मध्ये पुन्हा आरामात दर्शन घ्या. यापुढे अध्याय २ मधील ओव्या जश्या आहेत तश्याप्रकारे लिहित आहे जो धुळभेटीमधिल त्यांचा जो आनंद आहे त्यांच्याच शब्दात वाचण्यात एक वेगळाच आनंद आपाणास हि मिळतो.
    ऐसें ऐकुनी घाईघाई । धावलो बाबा होते त्या ठाई । धुळीत घातले लोटांगण पाई । आनंद न माई मनात ।।१३७।।
    नानासाहेब सांगुनी गेले । त्याहुनी अधिक प्रत्यक्ष पाहिलें । दर्शनें म्या धन्य मानिले । साफल्य झाले नयनांचे ।।१३८।।
    कधी ऐकली नाही देखिली । मूर्ती पाहुनी दृष्टी निवाली । तहान भूक सारी हरपली । तटस्थ ठेली इंद्रिये ।।१३९।।
    लाधलो साईचा चरणस्पर्श । पावलो जो परामर्ष । तोचि या जीवाचा परमोत्कर्ष । नूतन आयुष्य तेथुनि ।।१४०।।
    ज्यांचेनि लाधलो हा सत्संग । सुखावलो हा मी अंग-प्रत्यंग ।तयाचे ते उपकार अव्यंग । राहो अभंग मजवरी ।।१४१।।
    ज्यांचेनि पावलो परमार्थाते । तेचि की खरे आप्त भ्राते । सोयरे नाहीत तयांपरते । ऐसे निजचित्ते मानी मी ।।१४२।।
    केवढा तयांचा उपकार । करू नेणे मी प्रत्युपकार । म्हणोनि केवळ जोडूनी कर । चरणी हे शीर ठेवितो ।।१४३।।
    साईदर्शनलाभ घडला । माझिया मनीचा विकल्प झडला । वरी साईसमागम घडला । परम प्रकटला आनंद ।।१४४।।
    साईदर्शनी हीच नवाई । दर्शने वृत्तीसी पालट होई । पूर्वकर्माची मावळे सई । वीट विषयी हळूहळू ।।१४५।।
    पूर्वजन्मीचा पापसंचय । कृपावलोकने झाला क्षय । आशा उपजली आनंद अक्षय करितील पाय साईचे ।।१४६।।
    भाग्यें लाधलो चरण-मानस । वायसाचा होईल हंस । साई महंत संतावतंस । परमहंस सद्द्योगी ।।१४७।।
    पाप – ताप – दैन्यविनाशी । ऐसिया साईच्या दर्शनेसी । पुनीत आज जहालो मी बहुवसी । पुण्यराशी समागमे ।।१४८।।
    पुर्विल कित्येक जन्मांच्या पुण्यगांठी । ती हि साईमहाराज – भेटी । हा सी एक मीनलिया दृष्टीं । सकल सृष्टी साईरूप ।।१४९।।

    हरी ओम श्री राम अम्बज्ञ
    श्रीकांतसिंह नाईक
    मिरज

    #7440

    BapusSunny
    Member

    Sai the guiding spirit-Nothing is coincidence

    Hari OM Dada

    Shat Shat Ambadnya for this topic and beautiful explanation, SadGuru Shri Sainath orchestrated the entire events for his bhakta, Shri Hemadpanth, to make him reach Shirdi,

    I don’t remember my past though, but I am Ambadnya to reach lotus feet of My Bapu in my present life and will remain on. In one of His(P P Bapu) discourses He said , “there is nothing called )(Yoga Yog) coincidence, it is always Sadguru Krupa” , for me in fact it is “P P Bapu Krupa to be precise, and even in foreign land the kind of miracles happens around me with P P Bapu’s presence is enormous, and have no words to express,
    All I know is to start my day with saying “Bapu Karishya Vachanam Tav” (Lord Thy will be done)

    Ambadnya
    Sunny
    Dubai Upasana Kendra

    #7441

    Aniketsinh Gupte
    Participant

    Back to Back classic posts !! The discussion
    is slowly and steadily gaining momentum with beautiful thoughts, verses, poems out now. Every post is an independent new colour which all have fused together to form a very beautiful picture – Sai !!! The journey of Hemadpant, Sai baba’s akaran karunya, Bapu’s quotes, abhangas by saints all intertwined into such a beautiful collage. Ambadnya again to Pujya Samirdada for starting back the forum. Ambadnya to all for actively participating and unfolding so many
    aspects.

    The journey of Hemadpant to Sai i.e. from
    hearing his kirti to the actual “dhulbhet” also indicates or hints to one more quote which Bapu has said to us numerous times. “Tumhi ek paul taaka,
    pudhchi 99 paule mee taakin”.
    For a person who had never seen Sai, just after hearing his narration from his friend readily accepts to visit Shirdi for darshan of Sai Baba. This was the ‘ek paul’ taken by Hemadpant. Then even when there is vikalp in the mind of bhakta, the Sadgurumauli takes the rest of steps and brings him
    closer. This is just Love in its purest form. As
    for a mother towards her child. Hence the word ‘mauli’. This mauli only brings us close, gives us strength, shows us the correct path of living. Everything is done by Sadguru. We just need to follow the path. A very interesting portion I remember here seen in a marathi movie named “Gajar”. This is a movie which revolves around the Vaari done by Varkaris to Pandharpur. These Varkaris
    have so deep affection, love for their Vithu
    mauli that every year they follow his path with a belief that everything in their life is done by their Vithu Mauli. This portion of the movie shows a farmer-Vaarkari being
    interviewed. The farmer tells that they started doing Vaari and their lives
    changed forever etc. Then comes the best
    statement ever heard, “Vaarkari
    sampradayitla ektari shetkari mala dakhva
    jyane aatmahatya keli ahe”. This
    is the pinnacle of the movie. The strength
    bestowed upon them by Vithu
    mauli. Mauli only has shown them the correct path of living. We have seen
    or heard so many stories of farmers
    committing suicide. In such a backdrop,
    such a statement says much more about the
    strength a person receives from
    Bhakti.

    The path that Sai had set for Hemadpant was that of a task which would require perseverance and purna sharanya bhaav (Shraddha and Saburi). Hence Sai first bought Hemadpant under his wing,
    showed him the livings of bhaktas like Mhalsapati, Shama, Dikshit
    Kaka… and only when he was prepared, the question just popped out of the mind ! The thought of writing a book on Sai Baba’s life was never the first thought of Hemadpant. Neither had he come to Sai with this mindset. But Sai Baba had ! He has set
    everyone’s karya in this world. Only the
    karmaswatantrya of every individual then decides the reaching time to the karya

    #7442

    Sachinsinh Varade
    Participant

    Hemadpant on coming to Shirdi

    Hari Om Dada
    Ambadnya dada for starting this forum with beautiful topic of one of the best shraddhavan nd creater of Saisacchritra.
    Actully first time I express my thought on forum…..Bapu will take care of my writting

    All my friends Sandeepsinh,Anjanaveera,Aniketsinh,Ketkiveera ,Shrikantsinh writes beautiful pnt on Hemadpant…
    The first thing which I want to share with all of you that Hemadpant always gave credit of good things happened in their life to Sai…When Kakasaheb Dikshit told him to come shirdi that time Hemadpant rejected to go shirdi nd reason we know.
    But here also they frankly told us that what he thought at time…Second time Nanasaheb took promice from Hemadpant to come shirdi …this time Hemadpant said

    जयाचे जैसे अर्जित|
    नको म्हणता चालून येत|
    होणारापुढे काहीही न
    चालत| नेले मज खेचीत
    शिरडीसी॥

    means Hemadpant want to say us that first chance of meeting I loss due to my own tark-kutrak nd the second chance maid my Sai possible for me…
    we have to follow same path my friends
    we have to develop this faith that
    Whtever good things happen in my life is just Bcz of my Bapu nd the wrong things happen in my life is Bcz of me…
    Because our dad come only for us…
    he come here to give us best of best good Things…

    Second thing I want to share that Hemadpant realized his Sai love very well
    actully this thing I want to explain in different manner
    In the last discourse Bapu said one line
    To parmatma dev ahe ki nahi he nantar bgha pan to adhi manav mhanun ksa ah te bgha…
    let’s think abt this
    Everytime ,everyday ,everymin,everysec our sadguru think abt us
    Everyday he guide us to do best,pavitra work to increas our bhakti..

    sometime we follow his guidece ,somethime we obey his order very well but sometime not due to our lazyness…
    but our sadguru is so kind
    he never ever get angry if we dnt obey his order rather he always treat us so softly with his unconditional love…..

    even if i dnt obey his order even if i ignore his words,even if i do wrong thing,even if i do any mistek,even if I blem him my sadguru never ever forsake me

    me kitihi chukicha vaglo tri to mla premanech treat krto ….ani he to na thakta na kantalta roj phkt mazyadathi krto …hyala premashivay dusra kahich yet nahi
    hach tyacha sahaj gun hi ah nd sahaj lila hi

    but one thing we have to understand that why my bapu guide. me everyday

    bcz ha bapu mla bhavsagar par krun denyasathi veda zalay
    ha bapu mazyasathi veda ah

    Phirtya Chakavarti Desi Matila Akar
    Vithhla Tu Veda Kumbhar

    Hemadpant knws that his sai came only for him,his sai came to take him into bhargalok,his sai came only to do unconditional love….

    Friends our bapu also come here to tke all of us to bhrglok…..nd the best way to achieve bhatglok is follow the footprints which is on devyan panth of all santas who alredy achieve bharglok….

    Eka Guramage Duje Dhor Jai
    Hyane Banvili Vahivat Reeeee

    Saisacchritra is the best vahivat to achieve bahrglok nd my dad maid this vahivat very easy for me through Panchashil Exam

    I am Ambadnya
    I love u my Dad

    Ambadnya
    Sachinsinh Varade
    (Kalyan East Upasna Center)

    #7443

    Himanshu
    Member

    Sai the guiding spirit-ambadnya for forum

    Hari Om..
    really ambadnya Pujya Samirdada for starting the forum..
    the wondering & amazing coaching of 52 chapters started
    just now read all post.. feeling very much blessed to see all are activly participating keep updating
    Ambadnya to all.
    I am feeling very much AMBADNYA for becoming a part of this forum by BAPPA’s grace.
    I am not able to take part here from some days but my BAPU gave me “marg” to be a part of this.

    lots of AMBADNYA..

Viewing 15 posts - 1 through 15 (of 84 total)

You must be logged in to reply to this topic.

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.